> nieuws

Nieuws

 
25 december 2020

Een overdenking voor de kerstmorgen

Deze kerst geen samenkomst in de vermaning. Om toch met elkaar verbonden te zijn, vindt u hier een korte viering, met gebed, overdenking en zegenbede. De muziek kunt u luisteren via YouTube.

Kerst 2020, een viering op papier, maar uit het hart

Kort gebed om te beginnen
God, die naar ons omziet
Wees hier bij ons, bij mij
Ook als ik Kerst vier in mijn eentje
Maak mij blij dat in uw herberg 
altijd plek is voor mij
Want daar hoop ik op
Verlang ik naar
Reken ik op
Samen met mijn zusters en broeders
Amen

Tekstlezingen

Genesis 1:1–2 NBV
In het begin schiep God de hemel en de aarde. De aarde was nog woest en doods, en duisternis lag over de oervloed, maar Gods geest zweefde over het water.

Johannes 1:1–5 NBV
In het begin was het Woord, het Woord was bij God en het Woord was God. Het was in het begin bij God. 
Alles is erdoor ontstaan en zonder dit is niets ontstaan van wat bestaat. In het Woord was leven en het leven was het licht voor de mensen. Het licht schijnt in de duisternis en de duisternis heeft het niet in haar macht gekregen.


Johannes 1:18 NBV
Niemand heeft ooit God gezien, maar de enige Zoon, die zelf God is, die aan het hart van de Vader rust, heeft hem doen kennen.


Lied Stef Bos, Geef licht

Het wordt steeds vroeger donker
De winter is in zicht
Alles keert naar binnen
De gordijnen gaan weer dicht
De tijd staat op een kruispunt
Niemand weet waarheen
De schoonheid is soms ver te zoeken
De dromer staat alleen

Geef licht, Geef licht
Voor een uitweg uit het donker
Geef wat er vaak niet is
Geef licht, Geef licht

Geef alles wat je hebt
Geef de liefde een gezicht
Zie de wereld om ons heen
Zie de leugen die regeert
Zie de ongeleide leiders
Zie hun volk dat crepeert
En zie de oorlog die maar doorgaat
Ook al is ze ver van hier
Onze wereld is te klein
Om het niet te willen zien

Geef licht, Geef licht
Geef ruimte en geef uitzicht
Geef wat er vaak niet is
Geef licht, Geef licht
Geef alles wat je hebt
Geef de liefde een gezicht

Ik stak mijn kop onder de grond
Maar de haan die bleef maar kraaien
Alsof hij zei je moet iets doen
Om een verschil te kunnen maken
Je kunt verdrinken in cynisme
Alsof het toch niets uit kan halen
maar in de verte schijnt een ster
Die de richting kan bepalen
En Hij geeft licht
Geeft licht
Voor een uitweg uit het donker
Voor wat er vaak niet is

Dus geef licht, Geef licht
Geef alles wat je hebt
Geef de liefde een gezicht.

Dit lied is te luisteren op YouTube:
https://www.youtube.com/watch?v=rDyJUeeIV0A

Overdenking

Broeders en zusters,

Ja daar zitten we dan ieder op onze eigen plek. Toch verbonden. Een vreemde gewaarwording. Wij houden afstand, en dan vieren we dat God naar ons toekomt. 
De mooie kerstverhalen over de geboorte van een kind geven woorden aan een verlangen naar toekomst, dat leven en hoe we leven doorgaan. En tegelijk vertellen we over iets wat niet te beschrijven is, waar de hele bijbel over gaat. Dat God ons zoekt, opzoekt, naar ons verlangt, ons een weg wil wijzen.

Ik weet het wel, dat zijn mooie vrome woorden, die een diep gevoel verwoorden, maar ook vragen oproepen. Vooral in onze wereld waarin we met ons hoofd leren werken en alles willen verklaren. En dan leef je ineens in een wereld die niet te verklaren is, waar we nog geen antwoorden hebben en moeten toegeven.

Vragen dus. Want hoe merk je daar iets van dat God naar ons beweegt, ook naar u, jou, mij? Betekent dat dat al je problemen opgelost worden? Of leer je door die aanraking dat je alleen zelf een andere weg kunt kiezen, maar dan wel een weg die je niet kent en waarvan zich een eerste stukje laat zien? Daar kun je met je hoofd niet bij.

En toch, er is iets wat we kennen, waardoor je iets van Gods aanwezigheid merkt. Want waarom vinden we het zo jammer dat we nu niet bij elkaar zitten of ook op andere zondagen niet kunnen vieren, of elkaar bij andere activiteiten ontmoeten? Waarom is er zo’n verlangen? Ja natuurlijk is het fijn elkaar te zien, met elkaar te praten, maar we zijn niet alleen op gezelligheid uit. Zelfs nu ik dit aan het schrijven ben voel ik verbondenheid met jullie.

Er gebeurt dus iets, er komt iets tot stand, telkens wanneer wij bij elkaar komen. Er ontstaat gemeenschap. Soms zeggen we dat door dat mooie vers ‘Want waar twee of drie mensen in mijn naam samen zijn, ben ik in hun midden.’ (Matteüs 18:20). Dat geeft troost en bemoedigt, maar geeft ook aan dat we van dat ‘in ons midden zijn’ iets merken. Er gebeurt iets met ons.

Als we het begin van onze bijbel lezen en het begin van het evangelie naar Johannes horen we daar iets over. Toen het volk Israël in ballingschap naar Babel werd afgevoerd waren de mensen in de war. Ze gaven elkaar kracht door de verhalen te vertellen over hun gemeenschap van mensen en hoe en waarom ze zich verbonden voelden, met elkaar en met die Ene, die God genoemd wordt. Ze probeerden een antwoord te vinden op de vraag: waar is onze God? Niet alleen zoals wij die vraag vaak stellen, maar ook letterlijk. De tempel, de plek waar God woont, waar je Hem kunt ontmoeten was verwoest. Ze ontdekten God in elkaar en in hun gevoel van bij elkaar horen. Ze hoorden hierover ook vertellen in de verhalen, die al lange tijd met hun volk meegingen. Die vertelden over hoe mensen iets van God opmerkten. 
Die eerste woorden van de bijbel leggen uit dat er verbondenheid is tussen God en mensen en mensen met elkaar en dat in die verbondenheid iets nieuws ontstaat, dat er leven tot stand komt, manieren om te leven, manieren om vrij te zijn, wegen naar toekomst, een toekomst waarin het beter is. Gods Geest zweefde over de chaos en creëerde orde. 

Dat bewegen van God naar ons toe wordt ons in veel verhalen steeds weer opnieuw verteld. Mensen leggen het elkaar uit, maar het is ook of God zelf ons dit wil uitleggen en daarbij steeds verder gaat in hoe Hij nabijkomt. Als Gods Geest niet voldoende is, of engelen of profeten dat niet zijn, dan moet Hij zichtbaar worden in een mens. Een mens tussen de mensen, die laat zien hoe we bedoeld zijn, hoe we elkaar tegemoet kunnen treden en dat het dan goed is, en hoe we geliefd zijn met een altijd maar voortdurende liefdevolle kracht. Een mens die de naam Jezus krijgt en ook bekend was als ‘God met ons’. Over Hem wordt verteld als de mens die tussen mensen leefde en voor ons beeld wil zijn van hoe we kunnen samenleven. En tegelijk is Hij altijd degene die aanwezig blijft en is in de chaos van het leven.

Johannes vat het op als een nieuwe scheppingsdaad, dat die mens op aarde was en dat hij Hem kende. In Genesis is een woord genoeg om iets werkelijk te laten zijn, nu is dat woord leven, als licht voor mensen. Toen en nu. Een licht dat wij mogen volgen, dat in ons leven wil stralen, dat wij groter kunnen laten worden. Dat ons helpt staande te blijven in de chaos en duisternis die ons omringt. 

Het lijkt wel alsof God aan ons vraagt: “begrijpen jullie het nu nog niet??? Ik ben er, ik ben erbij, zal erbij zijn, let maar op. Vlak naast je sta Ik, vlakbij, tussen jullie in. Daarom verlangen jullie naar elkaar. Daarom hebben jullie het goed samen, daarom blijven jullie doorgaan en zoeken jullie naar leven, naar vrijheid, naar geliefd zijn, bij elkaar omdat Ik daar ben. Trouw in eeuwigheid, want Ik laat nooit los, ook jullie niet.” 

Met deze boodschap konden de bannelingen op die vreemde plek weer een leven opbouwen. Wij leven nu ook als ballingen, in ons eigen huis weliswaar, maar in een wereld die ons vreemd is. 

De verwondering over die eeuwige Aanwezigheid mag ook ons zegenen zodat we nieuwe, andere wegen vinden en bestaande wegen toch nog kunnen gaan. Zodat we ook anderen daarmee kunnen verwonderen en zegenen. Gezegende kerstdagen!

 

Een medly van kerstliedjes: The Christmas Song

https://www.youtube.com/embed/5oXXXLYuWFc?list=PLCfy1qtOT2dm0S-THkCzgpwqcom-RkB38

 

Liet 501

As in stjer yn glâns en gloarje,
as in eachweid fan fjoer
strielet jo ljochtsjen.
En wylst de nacht teloargiet
komme Jo as liet ús oer!

As in moarn by it lemieren,
as it ljocht sinneklear,
roes yn ‘e winter,
dy’t bloeit yn toarre ierde,
as belofte stean Jo dêr.

As in berntsje ta ús kommen
binn’ Jo ús tichterby,
ûnfertocht neier
as wy oait dreame doarden.
Leafde hjit jo hearskippij.

As in wurd dat , ienris sprutsen,
nóch de moarn komme lit,
seit ús jo stimme:
wy ha gjin nacht te duchtsjen
om’t jo stjer ús net ferlit.

Zegenbede
Mogen wij voor elkaar een zegen zijn,
 bij alles wat ons te doen staat,
 alles wat we beleven mogen,
 alles wat ons overkomt.
 Mogen wij voor elkaar een zegen zijn,
 in het leven dat we samen delen,
 zo kwetsbaar als het is.
 Mogen wij vandaag
 voor elkaar een zegen zijn,
 in ons verschillen en ons gelijken. 
Dan zal God ons zegenen in Zijn Naam:
 Vader, Zoon en heilige Geest.
 Amen.

Oasis Chorale, God be with us, een zegenlied
https://www.youtube.com/watch?v=EsgjbpxLdTc


Terug
 
Meer informatie Facebook   ANBI-register Doopsgezinde Gemeente De Lytse Streek
contact maandblad privacy
routebeschrijving nieuwsbrief disclaimer
veelgestelde vragen inloggen colofon
2021 Doopsgezind.nl