> dcolumn.php?nr=47473&stuurdoor

Column

 
 
22 maart 2020

Bidden

Overal om ons heen kunnen we het horen. Mensen willen bidden. Bidden voor mensen die bang zijn, bidden voor mensen die ziek zijn, bidden om genezing, bidden voor de mensen die zorgen, bidden voor mensen die hun levenswerk zien instorten, bidden voor mensen die inkomen dreigen te verliezen, bidden voor de mensen die nu alleen zitten. Ga zo maar door.
Zelf heb ik ook aangekondigd te bidden. En dat doe ik ook, elke dag. En al die mensen die ik net noemde zijn in mijn aandacht, en daarboven op nog mijn familie en de mensen van de gemeente en mijn collega’s. Dat gebed is steeds een intense tijd.
Dat mijn gebed intens is wil niet zeggen dat ik verwacht dat alle zegen van boven komt. Dat zou wat al te gemakkelijk zijn – is mijn overtuiging. Bidden als wachten of verwachten dat het goed komt, nee zo werkt het volgens mij niet. Toch ben ik er van overtuigd dat bidden zin heeft of dat bidden moet.  


Als Jezus bidt, zoekt hij afzondering om zich te concentreren, om zich volledig open te stellen, om verbinding met God zonder de verbinding met de mensen om hem heen helemaal te verliezen. Hij brengt zijn vragen en angsten voor God, open en aanvaardend. Niet wil hij ontlopen waar hij bang voor is. Hij vraagt om Gods aanwezigheid en vindt dan zijn weg, gaat zijn weg.
Bidden als Jezus is net zo moeilijk, denk ik, als leven als Jezus, met Jezus als voorbeeld. We zingen graag het lied ‘Een mens te zijn op aarde’. Daar zingen we: een mens te zijn op aarde is Dit klinkt heel mooi, maar in de realiteit willen we allemaal het liefst zo leven als het ons goed lijkt.  
Als we ook zo willen bidden als Jezus ….. Bescheidenheid, stil zijn (je eigen stem laten zwijgen) hoop zonder concrete verwachtingen, en luisteren past dan meer.


We leven nu in de veertigdagentijd. Door het virus en alles wat daarbij hoort zou je dat bijna vergeten. Hoewel we nu allemaal gedwongen worden te vasten: in onze sociale contacten, in onze reislust en dadendrang. 
In de tijd voor zijn sterven, zoals verteld door Johannes, spreekt Jezus woorden van troost en bemoediging tot de mensen om hem heen. En daarna bidt hij voor hen.
Diepe indruk op mij maken de woorden, die Jezus spreekt in Johannes 16: 

Maar ik verzeker jullie: wat je de Vader ook vraagt in mijn naam – hij zal het je geven. 24 Tot nu toe hebben jullie niets in mijn naam gevraagd, maar vraag het en je zult het ontvangen. Dan zal je vreugde volmaakt zijn.  (Joh. 16:23-24, NBV).

Hieruit blijkt de diepe verbondenheid van Jezus met God en met de mensen om hem heen. Een verbondenheid waarop we nog steeds mogen vertrouwen – als je durft. Wat kun je vragen uit Jezus’ naam of in Jezus’ naam? Ik weet dat niet goed, ik kan daar geen woorden voor vinden. Voor mezelf probeer ik hier vorm aan te geven, door bidden vooral te zien als luisteren, als opmerken wat er gebeurt in de verbinding met Jezus, met God. 

Paulus zegt daar ook iets over, dat wij niet weten wat we zouden moeten, kunnen zeggen in een gebed. Hij noemt bidden: aan de Geest overlaten over te brengen wat je nodig hebt. Loslaten wat je allemaal zelf bedenkt, wat je als mens op deze aarde moet en denkt te moeten. Hier zit iets van overgave in. Hij besluit dat deel van zijn brief met die prachtige woorden waarin hij uitdrukking geeft dat niets, werkelijk niets hem kan scheiden van de liefde van God.

Waartoe dan dat bidden? Voor je zelf, om de verbinding te voelen of te zoeken met God, een verbinding waarin je kracht en inzicht en rust ontvangt, en inzicht om de volgende stap op je levensweg te zetten. Maar vooral voor de mensen om je heen, dat je ziet vanuit die verbinding waar je een medemens tot recht kunt laten komen, zodat ook zij of hij een weg van leven gaat. Dat betekent ook dat werkelijk bidden er toe leidt dat je bereid bent te doen, waartoe je wordt uitgenodigd, dat je doet wat je hand vindt te doen. 
Bidden doe je niet om God aan het werk te zetten, maar om jezelf aan het werk te zetten, op een manier die past bij een samenleven waarin recht en het leven hoogste goed zijn. En als je de stilte niet kunt vinden, het moeilijk vindt te horen, dan is dit voldoende:

Onze vader 
Die in de hemel zijt
Uw naam worde geheiligd,
Uw koninkrijk kome,
Uw wil geschiede
Gelijk in de hemel alszo ook op aarde
Geef ons heden ons dagelijks brood
Vergeef ons onze schulden
Zoals ook wij vergeven onze schuldenaren
En leid ons niet in verzoeking
Maar verlos ons van den boze
Want van U is het Koninkrijk
En de kracht
En de heerlijkheid
In eeuwigheid
Amen

Vrede zij met de broeders en zusters, en liefde en geloof, van God, de Vader, en van Jezus Christus, de Heer.

De Nieuwe Bijbelvertaling (Nederlands Bijbelgenootschap, 2004), Ef 6:23.


Voor meer zie het overzicht

 
Meer informatie Facebook   ANBI-register Doopsgezinde Gemeente De Lytse Streek
contact maandblad privacy
routebeschrijving nieuwsbrief disclaimer
veelgestelde vragen inloggen colofon
2020 Doopsgezind.nl